Een lezer schreef mij:<\/p>\n\n\n\n
Abraham geloofde [de beloften van] God en het is hem gerekend tot rechtvaardigheid. Is het zo, dat Abraham toen vergeving van zijn zonden heeft ontvangen? Of is dat een andere keer gebeurd?<\/em><\/p>\n\n\n\n De Heere heeft mij door de kracht van de Heilige Geest de belofte gegeven uit Ezechi\u00ebl 36 vers 25: \u201cIk zal rein water op u sprenkelen en gij zult rein worden.\u201d Dat is door Zijn bloed. Nu wordt er gezegd: \u201cJa, maar een belofte is nog niet de beloofde zaak; het is wel wat anders als de Heere tegen je zegt: \u2018Dochter wees welgemoed, want uw zonden zijn u vergeven.\u2019\u201d Wat moet ik nu? Geloven [net als Abraham] of toch maar weer wachten op vervulling?<\/em><\/p>\n\n\n\n In Genesis 15 lezen we bovenvermelde gebeurtenis. De Heilige Schrift leert ons dat Abraham al veel eerder geloofde. In hoofdstuk 12 oefent hij al geloof. Door het geloof immers ging hij op reis uit Ur der Chaldee\u00ebn naar het Land der Belofte, het land dat God hem zou wijzen. Had hij toen nog geen vergeving? De Bijbel zegt er niets over. Wanneer Mozes schrijft dat God op een zeker moment het geloof van Abram rekent als gerechtigheid, staat er ook niets bij over de vergeving van zijn zonden. Wij weten dat God aan al Zijn kinderen de zonden vergeeft. En dat Hij dit doet door het geloofsvertrouwen in Hem. Daarom moeten en mogen we vanuit de andere gegevens van de Heilige Schrift besluiten: toen Abram God geloofde, vergaf God hem zijn zonden. En dat is niet een eenmalige gebeurtenis. De vergeving van onze schulden moeten en mogen wij dagelijks van God verlangen en ontvangen. De Catechismus zegt in antwoord 84: \u201cZo dikwijls als de gelovigen de belofte van het Evangelie met een waar geloof aannemen, heeft God ook hun zonden hen vergeven.\u201d<\/p>\n\n\n\n Nu stelt de briefschrijver er een persoonlijke vraag bij. Het gaat over een belofte \u00e9n de beloofde zaak. Zijn deze twee gelijk, of bestaat er een verschil tussen deze twee? Bij ons mensen is er verschil tussen beloven en volbrengen. Wanneer we hulp beloven, hebben we deze nog niet bewezen. En wanneer we hulp bewijzen, past het woord \u2018beloven\u2019 daar niet meer. Bij God is het anders. Hij geeft op de manier van de belofte. Wat betekent dat? Het betekent dit: wanneer God uw zonden vergeeft, doet Hij dit op het moment dat u Zijn belofte gelooft. Denk ook eens aan de uitdrukking in het formulier om het avondmaal te bedienen. Het formulier om het Heilig Avondmaal des Heeren te houden zegt dat drie dingen nodig zijn om op een rechte manier aan het Avondmaal te komen. Ten eerste moet iedereen bij zichzelf nadenken over zijn zonden en over zijn vloekwaardigheid. Opdat hij zich voor God verootmoedigt. Want de toorn van God tegen onze zonde is zo groot, dat Hij die niet ongestraft kon laten, maar dat Hij onze zonden heeft gestraft aan Zijn lieve Zoon Jezus Christus, met de bittere en smadelijke dood van het kruis.<\/p>\n\n\n\n Ten tweede moet iedereen die aan het Avondmaal gaat, zijn hart nauwkeurig onderzoeken of hij geloof hecht aan Gods vaste en zekere belofte. Namelijk de belofte dat al zijn zonden hem vergeven zijn, niet om enige verdienste van hemzelf, maar alleen om het lijden en sterven van Jezus Christus. En dat de volkomen gerechtigheid\/wetsgehoorzaamheid van Christus aan hem is toegerekend en geschonken als zijn eigendom. En wel zo volkomen, alsof hij zelf in eigen persoon voor zijn zonden had betaald en alle gehoorzaamheid aan Gods Wet had volbracht.<\/p>\n\n\n\n Ten derde moet iedereen zijn geweten eerlijk onderzoeken of hij ook de volgende gezindheid in zich heeft, namelijk dat hij voortaan met zijn hele leven ware dankbaarheid wil bewijzen tegenover God de Heere. Ook of hij voor Gods aangezicht oprecht wil leven. Verder ook of hij zonder enig bedrog een ernstig voornemen heeft om van nu voortaan in ware liefde en eenheid met zijn naaste te leven. En dat hij dus van harte alle vijandschap, haat en afgunst van zich wegdoet.<\/p>\n\n\n\n Het gaat nu om dat tweede punt. We moeten niet alleen onze zonden en vervloeking bedenken en ons voor God verootmoedigen, maar we moeten ook de gewisse belofte van God geloven. Als wij deze gewisse belofte van God geloven, dan mogen we volgens het formulier aan het Avondmaal deelnemen. In het formulier staat immers direct na de drie punten van zelfonderzoek: Allen dan die zo gezind zijn, wil God gewis in genade aannemen en voor waardige medegenoten van de tafel van Zijn Zoon Jezus Christus houden.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wat is nu dat geloven van de gewisse belofte van God? Eerst maar de vraag welke belofte bedoeld is. Het gaat volgens het avondmaalsformulier om de belofte dat hem al zijn zonden, alleen om het lijden en sterven van Christus, vergeven zijn en de volkomen gerechtigheid van Christus hem als zijn eigen toegerekend en geschonken is.<\/em><\/p>\n\n\n\n Staat deze belofte met zoveel woorden ergens in de Bijbel? Nee, maar de hele Heilige Schrift is \u00e9\u00e9n en al belofte voor de ogen van het geloof. En laten we dan maar naar \u00e9\u00e9n belofte onder die alle verwijzen, namelijk 1 Johannes 1 vers 9, waar de Heilige Geest ons zegt, wanneer wij onze zonden belijden, dat God dan getrouw en rechtvaardig is om ons onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. Hier staat dus met zoveel woorden de belofte van volkomen vergeving en reiniging door het bloed van Christus, wanneer we in oprecht berouw onze zonden aan God belijden. Nu vraagt het formulier als het ware aan zo\u2019n bedroefde en schuldverslagen ziel, die met smart en rouw zijn schuld inleeft en uitweent: \u201cGelooft u deze gewisse belofte van God?\u201d<\/p>\n\n\n\n Dit is wat de Catechismus bedoelt in antwoord 81: nochtans vertrouwen<\/strong>. Het gaat niet om een verstandelijke kennis, een herinnering aan de lang geleden ervaren verzoening. Maar het gaat in de bevinding van onze zonden van h\u00e9den om het geloofsvertrouwen van n\u00fa. En de Catechismus zegt dit in het woord \u2018nochtans\u2019. Nochtans betekent immers, dat er worstelingen van uw ziel zijn. Dat er een zware last van schuld is. Dat u schuldverslagen bent. En als dan het geloof door de verborgen werking van de Geest mag worden beoefend en mag uitgaan in vertrouwensvolle overgave naar die dierbare, schuldbetalende Borg van Sion\u2026, dan is er het nochtans van een levende kennis. Een levende geloofskennis, die bevindelijk in ons hart wordt gevoeld (zoals het formulier ook zegt).<\/p>\n\n\n\n Dan is het wel een aangevochten kennis van vergeving, maar het is toch vertrouwen, overgave, een nochtans van geloof, een worsteling aan Zijn voeten. En zo mag u en moet u Gods belofte geloven.<\/p>\n\n\n\n Kom, leg u neer aan Zijn voeten! Hier wordt de verzoening, de rust in Christus geschonken!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Een lezer schreef mij: Abraham geloofde [de beloften van] God en het is hem gerekend tot rechtvaardigheid. Is het zo, dat Abraham toen vergeving van zijn zonden heeft ontvangen? Of is dat een andere keer gebeurd? De Heere heeft mij door de kracht van de Heilige Geest de belofte gegeven uit Ezechi\u00ebl 36 vers 25: […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[108],"tags":[],"class_list":["post-1863","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-om-sions-wil"],"views":26,"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1863","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1863"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1863\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1885,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1863\/revisions\/1885"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1863"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1863"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dswpieters.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1863"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}