Website van Ds. W. Pieters
Het is me maar drie keer gebeurd dat ik de reis om te gaan preken ondernam, zonder dat ik werd verwacht. Eén keer was op vrijdagavond 9 oktober 1992. Ik moest in Scheveningen twee catechisaties geven en tussendoor in Loosduinen preken. Tenminste, dat dacht ik. Met de voorzitter van de evangelisatie had ik tevoren altijd, ter bevestiging, telefonisch even contact. Zo ook die week. Dat wil zeggen...
Op de dag van mijn bevestiging werd ze ziek. Zes jaar was ze nog maar. Het leek slechts griep, maar het bleek een hersentumor. Op 13 augustus nam God haar weg, nadat ze ruim twee maanden in het ziekenhuis had gelegen. Ze was een bijzonder kind: nog niet zo lang daarvoor had ze midden in de nacht bij haar papa en mama aan bed gestaan: “Papa, wat voel je als je een nieuw hartje krijgt?” Keer op...
Het sneeuwde, maar ja, ik moest preken in Vledderveen, Drenthe. Iemand uit de gemeente ging met me mee en we gingen extra vroeg van huis. Autotelefoon of mobiele telefoon had ik nog niet – bestonden nog niet. De rit was niet zonder gevaren, want het sneeuwde maar. Toch gingen we verder, want er moest toch worden gepreekt! We kwamen bij het evangelisatiegebouwtje aan in het wijde, koude en bijna...
Het was al wel na twaalven, die heerlijke herfstavond in september 1987, dat ik de hoek van de Kruisstraat zou omgaan om mijn auto voor de pastorie in de Langestraat te parkeren. Drie mannen stonden op die hoek te praten. Drie leden van de gemeenteraad van de toen nog zelfstandige gemeente Genemuiden. Een SGP-er, een VVD-er en een PvdA-er. Toen ik de deur van de auto had dichtgedaan, riep er één...
Het werd ademloos stil, bijna aan het einde van de eerste preek die ik na de intrededienst in Genemuiden hield, op zondagmorgen 10 mei 1981, in het Hervormd Centrum. De tekst was een vervolg op de intredetekst (“Indien dan de Zoon u vrijgemaakt zal hebben, zult u waarlijk vrij zijn”): “Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: als iemand Mijn woord bewaard zal hebben, die zal de dood niet zien in eeuwigheid”...
Het was zaterdagavond 20 juni 1981. Een warme avond. Ik zou voor de eerste keer in Genemuiden voorbereidingsdienst houden op het avondmaal. Waarom, weet ik niet meer, maar ik was van plan over een tekst te preken, waarover ik als kandidaat al een- en andermaal had gepreekt: Psalm 143 vers 6: “Ik breid mijn handen uit tot U. Mijn ziel is voor U als een dorstig land.” De voorbereiding ging helemaal...
Website van Ds. W. Pieters